سه شنبه پانزدهم مهر ۱۳۹۹ | ۸:۳۸ ق.ظ | احمد ربانی مقدم -
ای دل تو ندانستی قدر گل و بستان را
بیهوده چه می نالی بیداد زمستان را
گل خرم و سرو آزاد، بلبل همه در فریاد
الحق که ستم کردند مرغان خوش الحان را
تنها ز تو دردی ماند ای مونس جان با من
خواهم که نخواهم هیچ با درد تو درمان را
معماری